اینها راه ها و کارها را بسیار زیبا درست کرده اند و مرتبا می خواهند به شیعیان مفت بدهند تا بخورند. اگر کمی گفتهاند کار نکنید برای آن است که اگر هیچ نمیگفتند، مردم میگفتند لقمه را هم بگیرید و به دهانمان بگذارید. کمی کار و غفلت لازم است غفلتی که از جانب آنها و از سفره ی آنها باشد. آنها کمی غفلت میدهند.
پیغمبری گفت: خدایا غفلت را از مردم بردار و خدا هم برداشت. آنها یک کفن برداشتند و یک قبر کندند و سر آن نشستند. آیا امشب میمیرند یا فردا شب میمیرند؟ و نمیمیرند. شکمها گرسنه بود، خدا نصیب نکند ببین تهران چه خبر خواهد بود، اگر هر کس یک کفن کول بگیرد. چون غفلت نداشتند و میگفتند بیخود کجا برویم؟ ما که باید بمیریم، همین جا هستیم. قبرها را کنده بودند و لب آن نشسته بودند.
این را پیغمبر پیشنهاد داده بود تا اینکه خداوند دوباره غفلت را به آنها پس داد و آنها گفتند پاشوید. حالا کو تا مردن! بلند شدند و به بیابان زدند. این از لطف خداوند است. تمام زمین و آسمان راکد شد، ملائکه هم دیگر عبادت نکردند. چون دیدند آنها نشستهاند در فکررفتند که چرا اینها هیچ کاری نمیکنند؟ مگر آنها از ما بهترند یا مگر خون ما از اینها رنگینتر است و ... شاید ملائکه را هم راکد کردند. زیرا خداوند فرموده بود و غفلت را گرفته بود.
انسان اگر محبتش را در راه محبين خدا اعمال كند به نتيجه مي رسد. محبت آدمي را قرباني مي كند؛ مي كشد و شهيد مي كند. شهيد محبت سرو صدايي ندارد. كسي شمشير نمي بيند، صدايي نمي شنود. محبت انسان را خيلي مخفي شهيد مي كند؛ آن چنان مي كشد كه صدايي در نمي آيد. خون هم ندارد.
عزيزان من به ميدان بياييد! قشنگ معامله كنيد! كمرها را محكم ببنديد، جوانمرد باشيد! روز قيامت سرافراز باشيد. آدم، دم شمشير عزيز است. با جرات و قشنگ به ميدان مي رود.
طوبی لِمَن ذَکَرَ المَعادَ وَ عَمِلَ لِلحِسابِ وَ قَنَعَ بِالکَفافِ وَ رَضِيَ عَنِ اللهِ
از خدا که رضا شد تازه در خانه وارد شده است.اينکه بعداً با اوچه ميکنند معلوم نيست. اينها برای دم در است، وقتی که وارد ميشود اين چهار چيز را دارد يعنی اينها شرط ورود است.
وقتی می آمد اين چهار چيز را در دنيا از دست داد و به سفلی افتاد. حالا که برگشته است دارد ميرود داخل. از خدا رضا هم هست. آيا اين شب زفاف نيست؟ اين موت انسان است. آن را حداقل برابر با زفاف دنيا حساب کنيد.
در این امّت امام حسین(ع) خالق گریه است.
در بارگاه قرب كه جای ملال نیست
سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است
و در عین اینكه خالق گریه است، ذات مؤمنین را میخنداند. عصر عاشورا بعد از همه عزاداریها و گریهها، بچّهها و جوانترها، اگر بزرگترها مانعشان نشوند، بیاختیار شوخی میكنند و میخندند، در حالیكه عصر عاشورا آغاز مصائب اهل حرم و بازماندگان شهدای كربلاست و باید مغموم باشند. این بهجت و سرور ذاتی مال امام حسین(ع) است.
چقدر اخلاق حميده، خوب است. تمام نعمت روي زمين يك طرف، يك صفت خوب از اخلاق محمد(ص) يك طرف. اميدوارم به اخلاق وصفاتتان رسيدگي كنيد. هر وقت هم ديدي، سجده كنيد و خدا را شكر كنيد. هر وقت فعل خوبي از تو سرزد، حرف خوبي به مادرت يا اقوامت گفتي، گذشت كردي يا اگر ظلمي به تو شد عفو كردي، سجده كن همين جور نشيني و بگويي خدا به من داده ولش كني.
پشتش را بگير و خودت را سير كن. اگر چيز خوبي گيرت آمد، قشنگ نگاه كن. پس هر وقت يك صفت خوب در كار و در عيادتت و در اعمال خيرت پيدا شد، سجده كن.
ميگويد يك كاري بكن! دعا كن! التماس دعا.
گفت التماس دعا، گفتم من مستجاب الدعوه نيستم، اما اگر باشم چه دعايي ميخواي بكنم؟ گفت: دعا كن خدا حجم را قبول كنه! گفتم آيا خودت حجت را قبول داري؟ گفت:نه!... اِه! وقتي خودت قبول نداري من چي بگم؟ در نماز جماعت ميگويد التماس دعا! دعا کن خدا نمازم رو قبول کنه! خودت قبول داري؟ نه!
يک وقت کلاه سرت نرود به من بگويي التماس دعا! اول خودت را بساز که آنچه عمل ميکني، خودت قبول داشته باشي. حواستون باشه کلاه سرتان نرود.
در دنيا فقط التماس دعاگو نشويد. وقتي خودت قبول نداري من رو جلو ميفرستي؟؟؟؟؟
هروقت بلایی سر مومن میرسد او را سبک میکند. قرآن هم میگوید مومن بر روی زمین سبک راه میرود.
وقتی پدر و مادر از روی محبت لباس کثیف بچه را در میآورند و او را به حمام میبرند و میشویند بچه گریه میکند. خدا هم وقتی با ابتلائات میخواهد بندهاش را پاک کند و لباس تمیز بر تن او کند او چون جاهل است، گریه سر میدهد و ناله میکند.
خیلی نگو گناه کارم این را ادامه نده. روی صفات خوب کار کن تا به یقین برسی. معصیت را به یقین نرسان. اینکه به شما روزی داده خلق کرده اینجا نشانیده، هیچ کدام دست ما نبوده همه را خدا کرده است. در این یقینها شک نکنید. از آن طرف پشت بام نیفتید...
بعضیها احتیاط میکنند عقب عقب میروند از آن طرف پشت بام میافتند. جماعت زیادی از آن طرف افتادهاند. اصلا من کسی را ندیدهام از جلو بیافتد... همه از پشت سر افتادهاند؛ پشت رو هم افتادهاند... حالا چه طور میشود بیاوریشان بالا، از پشت سر افتادهاند.
پنج اصل دین در "صلوات" وجود دارد:
"الهّم" توحید است؛
"صلّ علی محمّد" نبوّت است؛
"و آل محمّد" یعنی امیرالمومنین (ع) و یازده اولادش(ع) این هم امامت؛
و چون حقّ محمّد و آل محمّد (ع) را ادا کردید، "عدالت" است؛
قربان این مستحب که با آن به هر پنج اصل دین اقرار می کنیم.
*کسی که به دو اصل "توحید" و "نبوت" اعتقاد داشته باشد، مسلما در مورد "معاد" تردید نخواهد کرد.
محمد بن جمهور احسائی از امیرالمومنین (ع) روایت میکند که آن حضرت فرمود:
از برای خداوند شرابی است مخصوص اولیاء و اردتمندانش، که هرگاه از آن بشنود مست گردند، و هرگاه مست گردند، به اهتزار در آیند، و هرگاه به اهتزار در آیند، پاکیزه گردند، و هرگاه پاکیزه گردند، گداخته شوند، و هرگاه گداخته شوند، خالص گردند، و هرگاه خالص گردند، به جستجو در آیند، و هرگاه به جستجو در آیند مییابند، و هرگاه بیابند، میرسند، و هرگاه برسند، پیوند خورند، و هرگاه پیوند خورند فرقی میان آنان و محبوبشان نیست.